czwartek: 21.09.2017 imieniny: Darii, Mateusza, Wawrzyńca   
eKartki:
ostatnio dodana
najpopularniejsza

Zasłyszane:
Najchwalebniejszą profesją na świecie jest zawód nauczyciela. Szkoda tylko, że tak mało ich mamy w szkołach.

Andrzej Majewski




O nas
Historia klubu
Było, nie minęło?
Ludzie
Kontakt
Aktualności
Nowości na stronie
Aerobik
Filmy
Galeria Pod śrubką
Koło modelarskie
SFOR
Szkółka szachowa
Teatr
Taniec
Wakacje ze śrubką
Warsztaty
Bajkowe Spotkania Teatralne
Festiwal Nauki i Sztuki
Cztery Pory Roku
Konkurs Modeli "śrubka"
Szachy w Galerii
Lasek
Konferencje Naukowe
Katowice Dzieciom
Ponad Granicami
Dzieci - dzieciom
Plener malarski
Inne
Twórcy
Biblioteka
Kawiarenka internetowa
Artykuły
Zaprosili nas
Kontr(a)wersje
Sporysz
Regionalia
Tam byliśmy
Prowincja
AKF NAKRĘTKA
Radio internetowe VIS
Kółko Cnót Wszelakich
Remont Klubu
eKartki









Klub śrubka    Było, nie minęło? Było, nie minęło?
Było. Czy minęło?

Klub „śrubka”, to również „kawał” historii, wydarzenia i ludzie z nimi związani. Są to konkretne działania z którymi związani byli konkretni ludzie.
1.    AMATORSKI KLUB FILMOWY „NAKRĘTKA”.
W latach sześćdziesiątych wzrastało zainteresowanie fotografiką i filmem amatorskim. Grupa młodych wizjonerów z Fabryki Śrub postanowiła założyć grupę filmowców. Było ich kilkunastu. Wybrano zarząd i zgłoszono tę inicjatywę do Federacji Amatorskich Klubów Filmowych w Polsce jako Amatorski Klub Filmowy „NAKRĘTKA”.
Wśród pasjonatów filmu amatorskiego byli:
Tadeusz URBAŚ, Jan MARSZAŁEK, Henryk GOWIN, Tadeusz MRÓZEK, Ryszard MROWIEC, Włodzimierz ZWIERZYNA, Jan GIBAS, Henryk WOREK i inni.
2.    „KLUB SMOCZKA”.
Jest to grupa ludzi, przed laty mocno identyfikująca się z Klubem „śrubka”, których wspólne chwile spędzone w klubie zaowocowały związkami małżeńskimi „klubowiczów”. Prezentujemy nazwiska tych, które zapamiętaliśmy. Gdyby okazało się, że kogoś pominęliśmy, proszę do nas napisać.
Klub smoczka, to grupa ludzi, pary małżeńskie, którym tuż po oficjalnych zaślubinach przedstawiciele klubu wręczali charakterystyczne ordery smoczka i podarki weselne niezbędne na dalszą drogę życia, jak: wanienka do kąpania dzieci, nocnik, trzepaczka, garnki ale również cegły, pustaki i piasek.
Ewa i Henryk GOWINOWIE,
Halina i Jan MARSZAŁKOWIE,
Jadwiga i Tadeusz DUCOWIE,
Krystyna i Jan GIBASOWIE,
Halina i Andrzej PALICHLEBOWIE,
Maria i Jerzy GACHOWIE,
Danuta i Jan KUBICOWIE.
3.    „KÓŁKO CNÓT WSZELAKICH” – inicjator: Henryk Worek.
Turyści, wędrowcy:
Edward Lang, Bogdan Matusik, Włodzimierz Zwierzyna, Maria Ponikwia, Jerzy Gach, Czesław Chałupnik, Maria Zwierzyna, Wiesław Gałuszka, Anna Myszka, Włodzimierz Sikora, Tadeusz Duc, Stanisław Zyzak, Jan Gibas, Katarzyna Harężlak, Wojciech Harężlak, Andrzej  Kubieniec, Urszula Kubieniec, Barbara Uja, Kazimierz Stępień,
4.    „STUDIO PIOSENKI” – prowadzący : Grzegorz Studencki (senior).
Piosenkarki:
Grażyna Kupczak, Beata Bukała, Beata Marszałek, Krystyna Madejczyk, Zofia Gach, Halina Motyka, Agata Mrzygłód,
5.    „NA NOWO” zespół muzyczny – prowadzący : Zygmunt Suchoński.
Skład:
Zygmunt Suchoński, Marek Ostrowski, Marek Kachel, Marek Matlakiewicz
6.    KABARET „DRABINA” – założyciel, autor tekstów i reżyser: Zbigniew Kornecki.

Już Wyspiański pisał kiedyś z okazji „Wesela”,
Żeby ludzie, zwłaszcza na wsi, do mycia ośmielać.
Oto cytat z jego sztuki, prawie że dosłowny,
dotyczący kwestii mycia.
A więc jak się obmyć?

„Ręce myć, suknie prać,
nie będzie znać, nie będzie znać.”

Dziś już cała nasza Polska, od Tatr aż po morze,
Myje różne części ciała jak umie i może.
Zgodnym rytmem ręka rękę pucuje i myje,
Z mnóstwa kantów, świństw, szwindelków
I jakoś się żyje.

„Ręce myć, suknie prać,
nie będzie znać, nie będzie znać.”


Kto ma u nas jeszcze ręce nie bardzo domyte,
Ten powinien sobie kupić w sklepie okowitę.
Potem znaleźć kogoś, kto by chciał obmyć te ręce,
Ale wódki się do mycia zużywa najwięcej.

„Ręce myć, suknie prać,
nie będzie znać, nie będzie znać.”

(Zbigniew Kornecki - 1978)
Występujący:
Maria Gałuszka (Zwierzyna), Kazimiera Koim (Ciućka), Ala Przybyła, Maria Piątek, Irena Gąsior (Biela),  Zbigniew Chmielniak, Józef Knapek, Karol Gąsior, Andrzej Palichleb, Marek Matlakiewicz, Jan Gołuch, Maria Piątek.
7.    Gazetka „RYNNA”.
Redaktorzy:
Katarzyna Waśka, Katarzyna Boczek, Jacek Szura, Marek Kupczak, Joanna Ostrowska.
8.    RADIO „VIS”.
Osoby tworzące radio VIS w Żywcu:
Redakcja:
Grażyna Greń – audycje dotyczące problematyki kobiecej,
Ewa Trybalska -     audycje dotyczące problematyki kobiecej,
Katarzyna Greń  – audycje poświęcone ekologii i wegetarianizmowi,
Agnieszka Zając  – audycje poświęcone ekologii i wegetarianizmowi,
Katarzyna Szura  – temat dnia,
Magdalena Czarnota   - temat dnia,
Krzysztof Marszałek  – temat dnia,
Anna Kupczak  – spikerka „wiadomości z prowincji”,
Anna Kościuk  – spikerka „wiadomości z prowincji”,
Michał Prochownik  – radiowy konkurs filmowy „co to jest za film ?”,
Marek Kupczak  – radiowy konkurs filmowy „co to jest za film ?”,
Piotr Buczak  – lista przebojów,
Rafał Mastela  – pierwszy spiker programu próbnego.
Technika i realizacja
Paweł Chrapek  – konstruktor nadajnika,
Przemysław Mastela  – realizator dźwięku, efekty dźwiękowe,
Jarosław Jaworski  – realizator dźwięku,
Rafał Lalik  – montaż urządzeń nadawczych, realizator dźwięku,
Tomasz Chwastek  – realizator dźwięku (lista przebojów),
Paweł Fryt  – realizator dźwięku,
Wojciech Kurowski  – realizator dźwięku,
Grzegorz Harężlak  – realizator dźwięku.


Szanowny Panie Burmistrzu Miasta Żywca!!! (pan Jerzy Widzyk)

Organizatorzy i twórcy Radia VI zwracają się do Pana, Zarządu Miasta Żywca i całej Rady Miasta o odpowiedź na nurtujące nas pytania dotyczące funkcjonowania radia lokalnego. W lipcu ubiegłego roku garstka bardzo młodych zapaleńców w kontakcie z Klubem ŚRUBKA w Żywcu – Sporyszu uruchomiła nadajnik niewielkiej mocy i prowizoryczną antenę nadawczą na częstotliwości UKF – 73,6 MHZ. Rozpoczęto próbną emisję. Wpierw z zupełnie różnym skutkiem. Po okresie pierwszych prób i po pozyskaniu dodatkowego sponsora ( pana Ryszarda Greczka -Drukarnia WIG ), zainstalowano antenę stałą oraz w mieszkaniu konstruktora uruchomiono dodatkowy nadajnik przekazujący sygnał ze studia na drugą część miasta, o podobnej mocy 10 W na częstotliwości 65,65 MHZ. W okresie pierwszych prób powiadomiliśmy pana Burmistrza o rozpoczęciu takich działań, na co pozytywnie odniósł się Pan w trakcie rozmowy z panem Włodzimierzem Zwierzyną, w drugim dniu trwania Tygodnia Kultury Beskidzkiej w amfiteatrze miejskim, sugerując trafność działań wobec zamiaru złożenia wniosku o koncesję przez Zarząd Miasta na lokalne radio samorządowe w Żywcu. Będąc zasugerowanym tym stwierdzeniem rozpoczęliśmy działania organizacyjne zmierzające do usystematyzowania propozycji programowych. Pozyskiwaliśmy nowych, kolejnych młodych ludzi zarówno do obsługi technicznej strony audycji jak i działań redakcyjnych. Najczęściej byli to ludzie młodzi, uczniowie szkół średnich, często bezrobotni absolwenci tychże szkół, jak również ludzie pracujący, traktujący własną działalność społeczną jako pożyteczne dla miasta hobby. Podjęto też decyzję, ze względu na ograniczone możliwości organizacyjne i społeczne sponsorowanie wszelkich działań, o wekendowym charakterze tych audycji, emitowanych w piątki, soboty i niedziele od godziny 18.00 do późnych godzin nocnych. Przybywało nowych ludzi i pomysłów. Zdarzały się również przypadki rezygnacji ze współpracy z naszym zespołem. Tak następowała naturalna selekcja zespołu realizacyjnego. Prze  okres ośmiu miesięcy, najczęściej wskutek sugestii słuchaczy, modyfikowaliśmy nasze propozycje programowe, tak by znajdować coraz to nowych słuchaczy. Niewielka moc nadajników 2 x 10 wat, wykonanych przez młodego konstruktora – kolegę Pawła Chrapka pozwalała na słyszalność radia VIS w zasadzie w granicach miasta jak również znajdując słuchaczy w Międzybrodziu Żywieckim, Jeleśni, Sopotni, Juszczynie, Twardorzeczce. Pozyskując coraz to nowych sponsorów, takich jak SANEPiD, wypożyczalnia płyt compactowych, sklepy elektroniczne, radio pracowało w oparciu o sprzęt prywatny i Klubu ŚRUBKA. Poszerzenie form realizacyjnych o reportaż, czy też transmisję bezpośrednią przybliżyło radio VIS do problemów mieszkańców miasta, a tym samym do formuły radia samorządowego – społecznego. Równocześnie w trakcie naszych kontaktów naszego radia z panem Burmistrzem, nawet na naszej antenie, wyrażał Pan zadowolenie z funkcjonowania tego radia, jak również nadzieję na wspólną realizację tego zadania po otrzymaniu niezbędnej koncesji. Nasza grupa nie wystąpiła z wnioskiem o taką koncesję ze względu na skromna zasoby finansowe uczestników tej inicjatywy, jak również bezzasadność funkcjonowania dwóch równoległych stacji radiowych dla niewielkiej stosunkowo liczby słuchaczy, jak również ograniczone zasoby finansowe miejscowego biznesu, potencjalnych kandydatów do reklam radiowych, a tym samym źródła finansowania radia. Uważaliśmy, iż w tej sytuacji idea radia samorządowego połączona ze skromnymi jeszcze zasobami finansowymi miejscowego biznesu pozwoli na urzeczywistnienie formalne naszych wspólnych marzeń. Zadziwiająco jednak, brzmi pomijanie naszego dotychczasowego dokonania, w rozmowach zarówno na szczeblu miasta jak i Krajowej Rady Radiofonii. Rozumiemy obawę o zarzut współpracy potencjalnych właścicieli przyszłej koncesji z piracko nadającą stacją radiową, ale przecież argument piractwa radiowego dotyczył wszystkich dotychczas nadających, a starających się o wydanie takiego zezwolenia na czele z pracującymi piratami z radia RMF – Kraków, obecnie posiadaczami koncesji na program ogólnopolski. Tak więc sam fakt piractwa nie przeszkadzał w docelowych staraniach poszczególnych stacji. Brak dobrej woli we wspólnym budowaniu pomyślności miasta, wydaje się nam, dominować wobec wyciągniętej z naszej strony ręki do czynnego współtworzenia nowych faktów demokratyzacji naszego życia. Również propozycja programowa zawierała elementy informacyjne, społeczno – publicystyczne, oferowała stały kontakt telefoniczny z radiem, przyjmując konwencję współuczestnictwa w większości prezentowanych programów poprzez udział osobisty w audycja studyjnych, bądź rozmowach „na żywo” przez telefon, emitowanych „na antenę”. W rozmowie telefonicznej „na antenie” wziął udział pan Burmistrz, na temat koncepcji hal targowych w miejscu dotychczasowych hal produkcyjnych fabryki PONAR. Nasze stałe zaproszenie skierowane do pana Burmistrza, do udziału w programie radiowym, w miarę potrzeb sprawowanego urzędu i to bezpłatnie, świadczyło o gotowości rozmowy z każdym mieszkańcem Żywca i okolicy. Równocześnie w trakcie ośmiomiesięcznego funkcjonowania naszego radia VIS wielokrotnie pod naszym adresem kierowane były anonimowe bądź przez osoby trzecie, pogróżki i ostrzeżenia, uświadamiając nam iż nasz społecznikowskie oddanie i szczere intencje przeszkadzają komuś z mieszkańców Żywca. Bezpośredniej jawnej rozmowy, czy argumentacji tych ataków nie zanotowaliśmy, co wobec obecnej sytuacji daje nam do zrozumienia iż były to działania zaplanowane i z góry przewidziane.
Wobec kontroli Państwowej Agencji Radiowej w dniu 19.03.1994 r. i decyzji tejże o wyłączeniu urządzeń nadawczych w terminie do 2.04.1994 r. z powodu braku przydziału częstotliwości i koncesji na nadawanie programów radiowych, radio VIS zakończyło emisję swych programów w dniu 27.03. z nadzieją na wspólne tworzenie radia w mieście Zywcu. Pragniemy swoją obecnością w dyskusji i tworzeniu radia wszystkich mieszkańców czynić ten proces demokratycznym i społecznym. Dalekie są wśród nas skłonności separatystyczne. Dowodem na to były programy radia VIS, adresowane do różnych środowisk i pokoleń poprzez określoną tematykę jak i odtwarzaną muzykę. Rozumiemy, że zakres prezentowanych tematów był ograniczony ze względu na czas emisji i niewielki skład zespołu redakcyjnego. Nie może to być argumentem pozwalającym na pomijanie faktu naszego istnienia. Nie można również przyjąć iż zaprzestanie emisji programu spowodowało bezpowrotne rozbicie zespołu , gdyż społeczne zaangażowanie ludzi w proces tworzenia radia mocno scementowało młodą grupę realizatorów, którzy szczerością i oddaniem świadczą o swoim bezinteresownym oddaniu siebie dla potrzeb miasta Żywca.
Przedstawiony powyżej problem lokalnego radia w kontekście społecznej pracy ludzi, naszym zdaniem jest niepodważalnym argumentem stojącym po stronie racji zespołu radia VIS.
Oczekujemy na podjęcie rozmów z naszym zespołem, który wypracował już formy i metody pracy, tak potrzebne w procesie przyznawania koncesji i uruchomienia działalności radia lokalnego. Bylibyśmy bardzo zadowoleni, gdyby szanując dotychczasowe dokonania, zachować dźwięczną, wpadającą w ucho, łacińskiego pochodzenia nazwę radia – VIS.
Łączymy wyrazy szacunku, pozostając z nadzieją na rozpoczęcie wspólnych działań, tak bliskich obecnej Radzie Miasta, idei samorządności i społecznego współuczestnictwa w procesie administrowania i kierowania małymi społecznościami.

Członkowie grupy realizacyjnej radia VIS:
1.    Ewa Trybalska
2.    Grażyna Greń
3.    Paweł Chrapek
4.    Marek Kupczak
5.    Krzysztof Biegun
6.    Katarzyna Boczek
7.    Jarosław Jaworski
8.    Grzegorz Harężlak
9.    Małgorzata Mołdysz
10.    Wojciech Kurowski
11.    Paweł Fryt
12.    Magdalena Czarnota
13.    Piotr Buczak
14.    Tomasz Cwastek
15.    Agnieszka Zając
16.    Katarzyna Greń
17.    Anna Kupczak
18.    Dorota Widz
19.    Agnieszka Biel
20.    Krzysztof Marszałek
21.    Sebastian Kupczak
22.    Jerzy Piwowar
23.    Sławomir Kuźma
24.    Włodzimierz Zwierzyna


Żywiec, 1994 – 03 – 30.
Ps. Do dzisiaj twórcy pierwszego i jedynego lokalnego radia w Żywcu nie doczekali się odpowiedzi.....
Włodzimierz Zwierzyna




  ostatnia aktualizacja: 31.08.2017 13:28:42 Copyright ©2003-2006 Stowarzyszenie Kulturalne "prowincja"