piątek: 27.11.2020 imieniny: Franciszka, Kseni, Maksymiliana   
eKartki:
ostatnio dodana
najpopularniejsza

Zasłyszane:
Prośba jest najskuteczniejsza, jeśli połączona jest z propozycją.

Andrzej Majewski




O nas
Historia klubu
Było, nie minęło?
Ludzie
Kontakt
Aktualności
Nowości na stronie
Aerobik
Filmy
Galeria Pod śrubką
Koło modelarskie
SFOR
Szkółka szachowa
Teatr
Taniec
Wakacje ze śrubką
Warsztaty
Bajkowe Spotkania Teatralne
Festiwal Nauki i Sztuki
Cztery Pory Roku
Konkurs Modeli "śrubka"
Szachy w Galerii
Lasek
Konferencje Naukowe
Katowice Dzieciom
Ponad Granicami
Dzieci - dzieciom
Plener malarski
Inne
Twórcy
Biblioteka
Kawiarenka internetowa
Artykuły
Zaprosili nas
Kontr(a)wersje
Sporysz
Regionalia
Tam byliśmy
Prowincja
AKF NAKRĘTKA
Radio internetowe VIS
Kółko Cnót Wszelakich
Remont Klubu
eKartki









Po godzinach    Sporysz Sporysz
JULIAN REIMSCHÜSSEL
Ludzie ... ze Sporysza

W roku 1932 uzyskał absolutorium Wyższego Studium Handlowego, Wydział Pedagogiczny w Krakowie, a egzamin dyplomowy złożył w 1934 r.
W latach od 25.02.1933 do 31.08.1936 r. pracował jako referendarz w Urzędzie Skarbowym w Żywcu, a od 1.09.1936 r. tj. z chwilą otwarcia Miejskiej Szkoły Przysposobienia Kupieckiego objął stanowisko nauczyciela przedmiotów komercjalnych.
W sierpniu 1939 roku zostaje powołany do wojska w charakterze kuriera-motocyklisty z przydziałem do batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza „Wilejka” stacjonującego w Jeleśni. W dniu 3.09.1939 roku jadąc z rozkazem do Bielska –Białej, w czasie nalotu został ranny w nogę. Karetką pogotowia przewieziony do Szpitala w Żywcu, a w nocy, wojskowy wóz sanitarny transportuje go do Szpitala Św. Łazarza w Krakowie.
W pierwszej połowie października 1939 r. powrócił do Żywca, gdzie ówczesny burmistrz niemiecki, mimo leczenia odniesionych ran – zlecił mi uruchomienie Gimnazjum Kupieckiego, który to zakład prowadził do końca listopada 1939 r. tj. do czasu jego likwidacji przez władze okupacyjne.
Od wczesnej młodości pasjonowały go muzyka i teatr. Pierwsze kroki amatorskie, dramatopisarskie stawiał na scenie w rodzinnym Sporyszu, gdzie w 1929 roku wystawił przez Amatorski Teatr „TUR” przy Fabryce Śrub pierwszą swoją komedię w 3 aktach p.t. „Stryjaszek”.
W latach 1930 – 1933 był prezesem Związku Młodzieży Akademickiej w Żywcu i w tym czasie zorganizował i prowadził „Amatorski Teatr ZMA”, którego spektakle cieszyły się zawsze w Żywcu olbrzymim powodzeniem. Dochody z imprez i przedstawień przeznaczone były na pomoc finansową dla niezamożnych studentów zrzeszonych w Związku.
Do 1939 r. był czynnym członkiem Koła TSL i członkiem Sekcji Miłośników Żywiecczyzny przy tym Kole. W okresie od 1930 – 1939 r. napisał 3 aktowa komedię p.t. „Przyjaciele” z muzyką Franciszka Broni, „Renesans kobiet”- komedię w 3 aktach, „Szopkę góralską” -w 3 aktach, „Kram towarów mieszanych” komedię-satyrę w 3 aktach oraz szereg drobniejszych utworów scenicznych, przeważnie o charakterze regionalnym. Większość wymienionych prac w czasie wojny zaginęła. Ocalały jednak materiały regionalne zbierane przez Niego od czasów gimnazjalnych, jak pieśni górali żywieckich i mieszczan żywieckich, zwyczaje i obyczaje, obrzędy, legendy itp. Materiały te wykorzystywał po wojnie przy pisaniu sztuk regionalnych i obrazków z życia górali. Materiały te zostały także wykorzystane przez znanego kompozytora Jana Maklakiewicza, który na podstawie mojego libretta i dostarczonych melodii góralskich – napisał piękną „Suitę Żywiecką”, nagraną przez Orkiestrę i Chór Polskiego Radia w Krakowie i wielokrotnie nadawaną na falach średnich PR.
W okresie okupacji, w kwietniu 1940 roku, za swoją działalność kulturalno-oświatową i odmówienie podpisania „volkslisty” został przez Gestapo aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego - wpierw do Dachau, a następnie do Mauthausen-Gusen. Pod koniec 1940 r., dzięki usilnym staraniom Żony Zofii oraz Rodziny został zwolniony jako tzw. „Oberschlesier”. Jeszcze przed aresztowaniem jako jeden z bardzo nielicznych Polaków na terenie m. Żywca i powiatu otrzymał zezwolenie na prowadzenie przedsiębiorstwa „Wytwórnia soków i marynat”. W tym skromnym przedsiębiorstwie zatrudnił paru byłych swoich uczniów i przyjaciół, chroniąc ich w ten sposób przed wywiezieniem na przymusowe roboty do Niemiec.

W kwietniu 1945 r., po wyzwoleniu Żywca przez Wojska Radzieckie został powołany przez Zarząd Miejski w Żywcu do zorganizowania Miejskiego Gimnazjum Handlowego, a później i Liceum Handlowego. W miesiąc później został mianowany przez Kuratorium Okręgu Szkolnego Krakowskiego dyrektorem wymienionych szkół. Uruchomienie w ciągu niespełna miesiąca Gimnazjum Handlowego nie było rzeczą łatwą, bowiem dawny budynek szkolny przy ulicy Zielonej był całkowicie zdewastowany przez okupanta, zamieniony częściowo na szpital, pozbawiony zupełnie jakichkolwiek sprzętów, urządzeń i pomocy naukowych. W końcu, jako członek Prezydium MRN – postawił wniosek o przydzielenie na własność Miejskiego Gimnazjum i Liceum Handlowego budynku szkolnego przy ul. Mickiewicza po dawnej Męskiej Szkole Podstawowej. Jednogłośna uchwała MRN, przyznająca budynek szkole, przerwała wreszcie dalsze wędrówki i niekończące się remonty budynków szkolnych. Po generalnym remoncie Gimnazjum i Liceum Handlowe znalazły wreszcie obszerny i własny budynek szkolny.
W okresie od kwietnia 1945 r. do lipca 1950 r. pełnił oprócz funkcji dyrektora wymienionych szkół szereg obowiązków społecznych i obywatelskich. Zostaje wybrany członkiem prezydium PRN i MRN , członkiem Powiatowej i Miejskiej Komisji Oświatowej oraz przewodniczącym Miejskiej Komisji Bibliotecznej i Muzealnej.

Przy kierowanym przez Niego Gimnazjum i Liceum Handlowym założył „Młodzieżowy Teatr Regionalny”, którego występy cieszyły się na terenie Żywca i powiatu i innych miastach w Polsce / Katowice, Częstochowa/ dużym powodzeniem. Dla wymienionego Teatru napisał kilka sztuk w gwarze górali żywieckich, z ich śpiewem, muzyką i tańcem, które reżyserował a nawet sam brał bezpośredni udział , a to : „ Zaloty góralskie”- wodewil w 4 aktach, „ Zew Groni” - wodewil w 5 odsłonach, „Powrót”- dramat , „Noc na pastwisku”, „ Wielki Dzień” - dramat, ”Gdzie strumyk płynie...” - sztuka w 4 aktach oraz szereg drobnych utworów scenicznych, przeważnie w gwarze górali żywieckich.
W roku 1950 zostaje służbowo przeniesiony do Zakopanego na stanowisko dyrektora Gimnazjum i Liceum Handlowego.
Na nowej placówce również było wiele do zrobienia, począwszy od organizacji szkoły, remontu trzech budynków, w których mieściły się szkoły. Dzięki pomocy Komitetu Rodzicielskiego zostało zniwelowane pagórkowate otoczenie budynków, urządzono dwa boiska sportowe i ogrodzono cała posesję siatką. Poza tym, kiedy władze szkolne zlikwidowały stopniowo Technikum Handlowe – zlecono mu zorganizowanie w bardzo trudnych warunkach 2 – letnią Zasadniczą Szkołę Gastronomiczną i Technikum Gastronomiczne. Na terenie Zakopanego i Podhala oddawał się również pracy społeczno – obywatelskiej. Przy prowadzonej przez Niego szkole zorganizował, podobnie jak w Żywcu „Młodzieżowy Teatr Regionalny ZMP”, dla którego pisał również sztuki w gwarze podhalańskiej, które sam potem reżyserował. Na terenie zakopiańskim szybko się zaaklimatyzował i rozmiłował w folklorze górali podhalańskich tak, że do końca swej pracy artystycznej większość stuk napisał w oparciu o ich gwarę, muzykę, śpiew i taniec. Najsilniej na terenie Podtatrza związał się z Regionalnym Zespołem im. Klimka Bachledy przy Związku Podhalan - Oddział w Zakopanem. Początkowo był kierownikiem artystycznym Zespołu, później reżyserował wiele sztuk góralskich specjalnie dla tego zespołu społecznie napisanych.
Wspomnieć warto również o wieloletniej i owocnej pracy w charakterze kierownika artystycznego i reżysera w „ Teatrzyku Dziecięcym przy ZZK” w Zakopanem i w Zespole Regionalnym „ Halny” przy Polskim Związku Głuchych Oddział w Zakopanem.
Jest autorem wielu sztuk takich jak: „ Klimek Bachleda” – dramat w 3 aktach, „ Diaboł na Podhalu „ – wodewil góralski w 4 aktach,„ Ojcowe gęśle” – dramat w 5 odsłonach, „ Kwiat paproci „ z gwary górali żywieckich , „ Baśń Leśna „ – widowisko baletowo muzyczne, „Piekielnica” – komedia w 3 aktach, „ Sąd nad Janosikiem” – widowisko regionalne w 3 odsłonach, „ Wcora a dziś „ – komedia w 3 aktach
„ Jadwisia spod Regli” – pierwsza w Polsce opera góralska w 4 odsłonach
„ Ostatni Harnaś „ , „ Gawędy góralskie” inscenizowana adaptacja, „Zaloty Góralskie” w gwarze górali żywieckich, „ Zew Groni „ – wodewil góralski w gwarze żywieckiej, „ Zew Gór” - adaptacja na gwarę podhalańską
„ Wesoła Nowina „ – podhalańskie widowisko szopkowe, „ Sabała” – obraz poetycki, „ Jeden z wielu „ - dramat w 6 odsłonach, „ Szkolne lata” – sztuka z życia młodzieży szkolnej w 4 aktach, „ Malowanki na szkle’ – regionalne widowisko pantomimiczne w 6 obrazach, „ Ach to Zakopane „ – komedia muzyczna w 4 odsłonach, „ Na skalnej Ziemi” – widowisko regionalne , napisane wspólnie z Adamem Pachem, „ Powracająca Fala „ B. Prusa – adaptacja sceniczna, „ Harnasiowy świat „ – opera góralska w 4 aktach napisana na kanwie nut górali podhalańskich i melodii ludowych podhalańskich.
Poza tym napisał szereg drobnych utworów scenicznych i adaptacji. Pisał także nowele, opowiadania, wspomnienia. Najobszerniej ujętą przez Niego pracą jest „ Garść wspomnień „ z obozu koncentracyjnego z Dachau i Mauthausen – Gusen.
Za swe osiągnięcia Julian Reimschüssel został nagrodzony licznymi odznaczeniami państwowymi oraz odznakami i dyplomami.


Klub śrubka

powrót

  ostatnia aktualizacja: 31.10.2020 19:49:32 Copyright ©2003-2006 Stowarzyszenie Kulturalne "prowincja"