piątek: 20.10.2017 imieniny: Ireny, Kleopatry, Witalisa   
eKartki:
ostatnio dodana
najpopularniejsza

Zasłyszane:
Myślenie to najcięższa praca i pewno dlatego nie cieszy się zbytnią popularnością.



O nas
Historia klubu
Było, nie minęło?
Ludzie
Kontakt
Aktualności
Nowości na stronie
Aerobik
Filmy
Galeria Pod śrubką
Koło modelarskie
SFOR
Szkółka szachowa
Teatr
Taniec
Wakacje ze śrubką
Warsztaty
Bajkowe Spotkania Teatralne
Festiwal Nauki i Sztuki
Cztery Pory Roku
Konkurs Modeli "śrubka"
Szachy w Galerii
Lasek
Konferencje Naukowe
Katowice Dzieciom
Ponad Granicami
Dzieci - dzieciom
Plener malarski
Inne
Twórcy
Biblioteka
Kawiarenka internetowa
Artykuły
Zaprosili nas
Kontr(a)wersje
Sporysz
Regionalia
Tam byliśmy
Prowincja
AKF NAKRĘTKA
Radio internetowe VIS
Kółko Cnót Wszelakich
Remont Klubu
eKartki









Po godzinach    Regionalia Regionalia
Józef Hulka
Świadek epoki

Józef Hulka rodził się 28 lutego 1926 r.w Łękawicy, jako jeden z czworga rodzeństwa Wojciecha i Katarzyny z d. Talik. Rodzice jego byli rolnikami i posiadali 2 morgi pola.Szkołę powszechną 7-klasową ukończył w rodzinnej wsi. Od najmłodszych lat wykazywał duży talent artystyczny, który szczególnie objawiał się w czasie kolędowania. Już jako uczeń szkoły powszechnej wykonywał gwiazdy i maski obrzędowe. Bardzo lubił wystawiać "Jasełka", w których grały kukiełki przez niego wykonane. Wystawianiem "Jasełek" fascynuje się po dzień dzisiejszy. Od dziecka także miał zamiłowanie do "strugania" w drewnie i wydobywania z niego różnych postaci.
Józef Hulka  czasie okupacji został wysiedlony wraz z rodzicami w nowosądeckie. Tam też pozostawił pierwsze swoje prace rzeźbiarskie. Lata okupacji wywarły duży wpływ na jego twórczość. Poświęcił im cykl obrazów pt. "Wysiedlenie" i "Oświęcim", które zostały zakupione do Muzeum Etnograficznego w Krakowie.
Po wyzwoleniu wrócił do Łękawicy i podjął pracę jako stolarz w Fabryce Mebli Giętych w Zadzielu. Równocześnie rozwijał swoje zainteresowania artystyczne, rzeźbił figurki w drewnie, wykorzystywane w przedstawieniach jasełkowych. W czasie tych zajęć poznał swoją żonę Annę, która podobnie jak on wykazywała zainteresowania artystyczne.
W 1948 r. wzięli ślub i odtąd wspólnie kontynuowali swoją twórczość ludową. Mimo, że J. Hulka pracował w fabryce i pomagał żonie w prowadzeniu niewielkiego /1,2 ha/ gospodarstwa, znajdował czas /nieraz w nocy/ na zajmowanie się twórczością ludową.
Miał niewątpliwy talent, toteż już w 1950 r. na zorganizowanej po raz pierwszy przez Muzeum w Żywcu wystawie "Sztuka Ludowa Żywiecczyzny" zdobył pierwszą nagrodę za rzeźbę i obrazy na szkle malowane.
W 1953 r. ks. Kanonik Augustyn Jarosz, proboszcz parafii w Łękawicy, zamówił u niego wykonanie rzeźby Matki Bożej do groty i płaskorzeźbę Michała Archanioła na bramę wejściową do kościoła. Warto w tym miejscu nadmienić, że kiedy w 1992 r. zabytkowy, drewniany kościółek spłonął tylko te rzeźby ocalały.
W 1954 r. J. Hulka brał udział na wystawie w Warszawie, zorganizowanej z okazji 10-lecia PRL, gdzie za swoje rzeźby i obrazy malowane na szkle otrzymał I nagrodę. To upewniło go w przekonaniu o wartości jego prac i jeszcze bardziej zmobilizowało do tworzenia. Od początku lat 70-tych, rozpoczęli wspólnie z żoną współpracę z Cepelią, dzięki czemu znacznie poprawiły się warunki życia jego 8-osobowej rodziny. Przyczyniło się to także do większej weny i zapału w tworzeniu.
J. Hulka brał udział w licznych konkursach i wystawach, zdobywając wiele nagród i wyróżnień. Zdobył m.in.: wyróżnienie w konkursie na wyroby z drewna w woj. krakowskim, w 1962 r. II nagrodę w konkursie rzeźby ludowej, w woj. katowickim w 1973 r. IV nagrodę w konkursie "Pamiętniki Twórców Ludowych" w Warszawie w 1974 r. oraz wspólnie z żoną nagrody na konkursach w Rabce, Bytomiu, Żywcu, Toruniu i Nowym Sączu /wide - A. Hulka/.
J. Hulka zajmował się również budową szopek, które na wystawach "Szopek Krakowskich" zajmowały wysokie lokaty. Wykonał także wspólnie z żoną "Drogę Krzyżową" i Chrystusa Ukrzyżowanego oraz figurkę Matki Bożej z Dzieciątkiem dla kościoła parafialnego w Łękawicy.
Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych w Bielsku-Białej, Krakowie, Łodzi, Nowym Sączu, Warszawie i Żywcu, a także w wielu kolekcjach prywatnych. Dorobek jego znany jest także poza granicami Polski, w tym w Ameryce, Anglii, Austrii, Czechach, Francji, Japonii, Niemczech, Słowacji, Szwajcarii, Szwecji i Węgrzech.
J. Hulka jest znanym i uznanym twórcą ludowym. Jego twórczości poświęcony został jeden z folderów z cyklu "Twórcy ludowi woj. bielskiego" wydany przez WDK w Bielsku - Białej w 1983 r. W 1992 r. małżeństwu A. i J. Hulkom przyznana została w Warszawie prestiżowa nagroda im. Oskara Kolberga, zaś w 1999 r. z okazji 50-lecia ich małżeństwa i wspólnej pracy twórczej wyróżnieni zostali medalem "Zasłużony dla Gminy Łękawica". Także w 1999 r. wyróżnił ich pamiątkowym medalem Papież - Jan Paweł II.
Aby dorobek ich nie uległ zapomnieniu w 1991 r. otworzyli własną Izbę Regionalną, w nowo wybudowanym domu, w której zgromadzili całą masę pamiątek. Eksponaty zebrane w Izbie to przede wszystkim rzeźby o charakterze sakralnym, płaskorzeźby, gwiazdy kolędnicze, szopki i obrazy malowane na szkle o tematyce religijnej oraz historycznej. Wśród eksponatów znajdują się także: medale, dyplomy, listy gratulacyjne oraz kronika, w której wyrazy podziwu i uznania dla ich twórczości wpisane zostały ręką wielu zwiedzających Izbę osobistości. Izbę tą często odwiedzają filmowcy i wycieczki, a J. Hulka otrzymuje wiele zaproszeń na spotkania i do udziału w konkursach
W 2001 r. otrzymali odznakę "Zasłużony Działacz Kultury" przyznaną przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego, a wręczoną przez starostę żywieckiego Andrzeja Zielińskiego.


Józef Hulka w prywatnej ekspozycji prac

Anny i Józefa Hulków


          

          

          

          

          

          

          

          

          

          

                                  

Klub śrubka

powrót

  ostatnia aktualizacja: 31.08.2017 13:28:42 Copyright ©2003-2006 Stowarzyszenie Kulturalne "prowincja"